URATOWALIŚMY MU ŻYCIE. ALE TO BYŁ DOPIERO POCZĄTEK… 💔

Rufi żyje. Zabieg ratunkowy uratował mu życie. Bardzo chcielibyśmy móc postawić w tym miejscu kropkę. Napisać, że najgorsze minęło i teraz będzie już tylko lepiej. Ale przy takim stanie psa nie możemy tego powiedzieć.

Kiedy Rufi trafił do lecznicy, nie było czasu na zbiórkę. Nie było czasu na zastanawianie się, czy mamy pieniądze. Nie było nawet czasu, żeby czekać i obserwować. Tu chodziło o głowę. O mózg. O każdą kolejną minutę.

Lekarze stwierdzili wstrząśnienie mózgu, uraz głowy z ranami ciętymi, złamanie górnej szczęki oraz rozległe uszkodzenia tkanek miękkich pyska. Przy takich obrażeniach zwlekanie mogło oznaczać pogorszenie jego stanu i zwiększać ryzyko poważnych następstw, również neurologicznych.

Nie mogliśmy czekać, aż najpierw uzbieramy pieniądze. Rufi mógł nie dostać od nas tego czasu. Decyzja mogła być tylko jedna: ratujemy. Natychmiast.

Lekarze chirurgicznie opracowali rany, ustabilizowali złamaną szczękę za pomocą płytek oraz przeprowadzili rekonstrukcję uszkodzonych okolic oczodołu, czoła i kości policzkowych.

Rufi przeżył. Ale przeżyć zabieg to jeszcze nie znaczy wygrać całą walkę. To był dopiero pierwszy krok.

Po tak ciężkim urazie jego organizm potrzebuje czasu, leczenia i bardzo uważnej obserwacji. Kolejne dni i tygodnie pokażą, jak będzie przebiegało gojenie, czy nie pojawią się powikłania i czy konieczne będą następne zabiegi.

Dzisiaj nie możemy jeszcze przy Rufim postawić pieczątki: „URATOWANY”. Możemy za to powiedzieć jedno – dostał szansę. Szansę, którą dał mu wykonany w ostatniej chwili zabieg ratunkowy. Szansę na leczenie, powrót do zdrowia i zwyczajne psie życie.

Ale żeby kiedyś naprawdę móc postawić przy jego imieniu pieczątkę „URATOWANY”, nie możemy zatrzymać się teraz. Rufi potrzebuje dalszej opieki weterynaryjnej, kontroli, leków, odpowiedniego żywienia i spokojnej rekonwalescencji.

A rachunek za ratowanie jego życia już istnieje. Nie było zbiórki. Nie było zabezpieczonych pieniędzy. Był pies, którego trzeba było ratować tu i teraz.

Musimy opłacić wykonany zabieg, a jednocześnie zapewnić środki na dalsze leczenie, kontrole, leki, specjalistyczną karmę i wszystko, czego Rufi będzie potrzebował w kolejnych tygodniach.

Najpierw ratowaliśmy. Teraz prosimy Was o pomoc w opłaceniu tego, co uratowało mu życie, i tego, co nadal jest konieczne, żeby mógł wrócić do zdrowia.

Czasem słyszymy: „Podjęliście decyzję o leczeniu, więc teraz musicie za nie zapłacić”. Tak – to my podjęliśmy tę decyzję. Bo kiedy możemy najpierw zebrać pieniądze i dopiero rozpocząć leczenie, robimy to. Ale kiedy o życiu decydują minuty, nie możemy postawić zbiórki przed ratowaniem.

Nie możemy powiedzieć rannemu zwierzęciu: „poczekaj, najpierw musimy sprawdzić, czy nas na ciebie stać”. Rufiego trzeba było ratować natychmiast. Wzięliśmy więc na siebie zobowiązanie, wiedząc, że później będziemy musieli prosić Was o pomoc.

Bo niezapłacony rachunek nie kończy się na Rufim. Jeśli nie uregulujemy kosztów jego leczenia, następnym razem możemy stanąć przed rannym zwierzęciem i nie mieć już możliwości powiedzieć lekarzom: „ratujcie, zapłacimy później”.

I właśnie tego boimy się najbardziej. Że konsekwencją dzisiejszego długu nie będzie tylko problem z opłaceniem leczenia Rufiego. Konsekwencje może ponieść kolejne zwierzę, które dopiero będzie potrzebowało naszej pomocy.

Nie po to walczyliśmy o każdą minutę życia Rufiego, żeby teraz zatrzymać się w połowie drogi.

Bardzo chcemy dojść z Rufim do momentu, kiedy przy jego imieniu będziemy mogli wreszcie postawić pieczątkę: „URATOWANY”.

A jeszcze bardziej czekamy na dzień, kiedy będziemy mogli napisać: „WYADOPTOWANY”. Kiedy Rufi będzie mógł jeść, biegać, skakać i po prostu być szczęśliwym psem – u swoich ludzi, w swoim domu.

I wierzymy z całego serca, że ten dzień przyjdzie. Dzięki Wam, nam i wszystkim ludziom dobrej woli, którzy dołożą swoją cegiełkę do jego nowego życia. Bo w tej historii każdy z Was może mieć swój kawałek „URATOWANY”. ❤️ 🐾