W mrozie, który nie zna litości, zapłakały jej chore oczka – historia Leksi, która potrzebuje naszego ciepła

Aktualizacja 21.01.2026

Leksi ma już za sobą dwie pełne kuracje. Teraz jest w trakcie trzeciej serii leczenia. Jej oczka powoli się otwierają.

Jesteśmy dobrej myśli i wierzymy, że konsekwentne i systematyczne leczenie przyniesie dalsze efekty. Trzymamy za nią mocno kciuki i bardzo prosimy — trzymajcie je razem z nami 🤞

Dziękujemy z całego serca za dotychczasowe wsparcie.

1. Otwórz aplikację mobilną swojego banku, kliknij w ikonę BLIK i wybierz Przelew na telefon
2. Wpisz numer telefonu naszej fundacji
   882 088 834
3. Podaj kwotę wsparcia, potwierdź dane i zaakceptuj mobilną autoryzacją

×

Świat znowu przykrył się śniegiem. Mróz skuwa ziemię, a z nim przychodzi strach o tych, którzy nie mają dokąd pójść. Koty i psy, zupełnie samotne, bezdomne, próbują znaleźć schronienie, choćby na chwilę odpoczynku od zimna, głodu i bólu. To takie niesprawiedliwe… że bezbronne stworzenia muszą każdego dnia walczyć o coś, co powinno być oczywistością — o ciepło, o pełną miskę, o życie.

Taki los spotkał Leksi.

Koteczka, znaleziona w pustostanie, gdzie próbowała ukryć się przed lodowatym wiatrem. Ktoś usłyszał jej ciche, ledwo słyszalne pomiaukiwanie — wołanie o pomoc, o ratunek. Jak długo tam siedziała? Jak długo marzła i cierpiała? Tego nie wiemy.

Nie trzeba na nią długo patrzeć, by zrozumieć, że cierpiała.

×

Jej oczka są zapuchnięte, zaczerwienione, pełne bólu. Ciałko słabe, wychłodzone, zmęczone walką o przetrwanie. Leksi została złapana, zabezpieczona i przewieziona do kliniki. Była bardzo wyziębiona, miała niską temperaturę. Martwimy się, żeby nie było z tego powodu żadnych powikłań. Wykonane zostały testy na białaczkę i niedobór odporności — na szczęście niczego nie potwierdzono. Pierwsze co rzucało się w oczy to dramatyczny stan oka, który jest efektem długotrwałego, nieleczonego zapalenia. Trzecia powieka uwypukliła się i zrosła… Jedyną szansą, by Leksi nie żyła już w bólu, jest operacja. To jest niesamowity ból, wyobraźcie sobie, jak nam wpadnie tylko rzęsa do oka, jaki to dyskomfort. A Leksi żyje z tym już długo… Najpierw trzeba ją wzmocnić, ustabilizować, zadbać o nią tak, jak nikt nigdy wcześniej tego nie zrobił. Bezdomność, głód i chłód odcisnęły na niej swoje piętno. To naprawdę niesprawiedliwe, że tak kruche istnienie musiało przez to przechodzić.

Marzymy o tym, by Leksi mogła w końcu zobaczyć, jak wygląda życie domowego kota — bez strachu, bez głodu, bez bólu. By zaznała ciepła, miękkiego posłania, czułości ludzkiej dłoni. By już nigdy nie musiała zastanawiać się, czy przetrwa kolejny dzień.

Dlatego prosimy Was z całego serca — pomóżcie Leksi.

Ta wystraszona koteczka potrzebuje opieki weterynaryjnej, operacji powieki, leków, suplementów, dobrej karmy, i przede wszystkim — szansy.

Nieraz udowodniliście, że Wasze serca biją dla tych najbardziej bezbronnych.

Nie przechodźmy obojętnie. Nie pozwólmy, by mróz zabrał kolejne niewinne życie.

Każda złotówka ma znaczenie.

Dla Leksi może oznaczać wszystko.